شناسایی سلول های لنفوئیدی B  غیر طبیعی :

سلول های لنفوئیدی B بدخیم را می توان توسط شناسایی 2 نوع  ناهنجاری فنوتایپی  زنجیره سبک ایمونوگلوبولین ها  و بیان نادرست آنتی ژن تمایز داد.

 ایمونوگلوبولین ها  با زنجیره سبک:

در مقابل بیشتر جمعیت های نرمال و واکنش پذیر، بدخیمی های سلول های B بالغ معمولاً یک کلون تنها از سلول هایی را نشان می دهد که با ایمونوگلوبولین ها  با زنجیره سبک ( مانند Kappa و Lambda ) بیان می شود. اگرچه اغلب این دو مارکر به عنوان مارکر های جایگزین کلونال استفاده می شود؛ در موارد ناچیز در جمعیت های سلول های B  فاقد کلون و واکنش پذیر نیز گزارش شده است. به عنوان مثال آنتی بادی Lambda در تکثیر نمونه های بدون کلون نابالغ و در ببیماری Multicentric Castleman شناسایی شده است. بنابراین نباید این گونه فرض شود که این ایمونوگلوبولین ها با مونوکلونالیتی مترادف است یا به خودی خود بیبماری نئوپلازی را تشخیص می دهد.

علاوه بر این بعضی از این جمعیت ها ( زنجیره سبک ) که در واقع مونوکلونال هستند؛ نئوپلاستی نمی باشند. برای مثال، جمعیت های کلونال در بیماری Florid Follicular Hyperplasia  شناسایی شده است و همچنین در بیمارانی که ویروس HIV دارند نیز دیده شده است . بنابراین نتایج ایمونوفنوتایپ فلوسایتومتری باید در کنار اطلاعات دیگر کلینیکال ، مورفولوژیکی و بعضی اوقات ژنوتیپی تفسیر گردد .

شناسایی یک جمعیت نسبتا خالص Light Chain سلول های B  برای استفاده در ایمونوفنوتایپ فلوسایتومتری تسبتاً ساده است، و در یک میزان غیر طبیعی از Kappa و Lambda  مشاهده می شود. اگرچه ارزیابی میزان Kappa و Lambda ممکن است باعث عدم شناسایی جمعیت های کلونال مرتبط با سلول های B پلی کلونال گردد.

یک رویکرد حساس تر برای تشخیص زنجیره سبک، ارزیابی جداگانه جمعیتهای سلولی است که دارای فنوتایپ متمایز هستند و یا ویژگی پراکندگی نوری خاصی از نظر مورفولوژی در فلوسایتومتری دارند ، می باشد. این روش می تواند برای تشخیص بدخیمی های لنفاوی استفاده شود که همراه تعداد زیادی از سلول های فعال می باشد، همانطور که در سلول B لنفوئیدی منطقه حاشیه ای دیده می شود (MZL).

با این حال، هنگام ارزیابی جمعیت های سلولی زنجیره سبک باید احتیاط کرد  به دلیل این که سلول های B ممکن است شامل زیر مجموعه های کوچک سلول هایی باشد که از نظر فنوتیپی با هم یکسان باشند. بنابراین تشخیص MRD پس از درمان معمولاً شامل تشخیص جمعیت های سلولی با بیان غیر طبیعی آنتی ژن به جای وجود رده های مختلف ایمونوگلوبولین می باشد ( لطفاً نقش ایمونوفنوتایپ فلوسایتومتری را در تشخیص MRD  مشاهده نمایید).

تفسیر رنگ آمیزی ایمونوگلوبولین

تفسیر رنگ آمیزی ایمونوگلوبولین Kappa و Lambda بعضی اوقات به دلیل رنگ آمیزی غیر تخصصی می تواند سخت باشد. اتصال غیر تخصصی آنتی بادی ها می تواند به دلیل همراه بودن Fc receptor ها و چسبندگی آنتی بادی ها به سلول ها باشد، که شامل سلول های خراب شده و یا مرده می باشد.

اتصال آنتی بادی ها به سلول های غیر از سلول های B می تواند توسط ارزیابی فقط سلول هایی که یک یا تعداد بیشتری B-Lineage متصل به آنتی ژن را بیان میکند، صورت گیرد: برای مثال گیت کردن سلول های CD19+ و CD20+. رنگ آمیزی غیرتخصصی می تواند توسط  انکوباسیون سلول ها با یک محلول Blocking مانند Immune Sera Prior که باعث رنگ آمیزی با آنتی بادی های anti–light chain می شود ، کاهش یابد. Blocking  موقعی می تواند استفاده شود که رنگ آمیزی غیر اختصاصی همراه با استفاده از روش های رایج رنگ آمیزی باشد و یا در شرایطی که رنگ آمیزی غیر اختصاصی مرتباً تکرار می شود، مثلاً در ارزیابی Hairy Cell Leukemia  (HCL). مسئله دیگری که در آزمایشگاه فلوسایتومتری وجود دارد، عدم بیان ایمونوگلوبولین سطحی است. برای جلوگیری از نتایج منفی به علت تداخل آنتی بادی محلول با اتصال آنتی بادی تشخیصی، این مهم است که لوله های حاوی آنتی بادی های آنتی ایومونوگلوبولین را در گام اول شتسو دهیم.

علاوه بر این بعضی از بدخیمی های لنفوئیدی فاقد بیان هستند چرا که اپیتوپ شناخته شده حذف شده است یا تغییر پیدا کرده است مانند جهش های سوماتیک در سلول های در حال رشد در بیماری Follicular Lymphoma .(FL)